Τρίτη, 9 Αυγούστου 2011

Βραδινές περιπλανήσεις


Κάθε που έρχεται η νύχτα, φέρνει μαζί της μια παράξενη μαγεία. Κι όσο η κίνηση ησυχάζει και οι πολλοί κοιμούνται, τόσο αφήνει να φανεί η ομορφιά της. Γιατί είναι για τους λίγους, αυτούς τους τολμηρούς. Γι' αυτούς που κάνουν μια βόλτα εκείνες τις ώρες τις μικρές κι αφήνουν τον εαυτό τους ανοιχτό για να τους αποκαλυφθούν τα μυστικά της νύχτας.
Θα δεις πολλά τη νύχτα, ίσως περισσότερα απ' ό,τι τη μέρα. Θα δεις στα μπαράκια ποιές καρδιές είναι πληγωμένες και ποια κορμιά είναι άδεια. Έξω, στις σκοτεινές γωνίες θα δεις ίσως σκληρές εικόνες. Θα δεις τους δραπέτες της πραγματικότητας, θα δεις κι αυτούς που τους λείπει η ανθρωπιά. Κι αν προχωρήσεις παραπέρα, ίσως να δεις πώς ξεφτιλίζεται η μοναξιά. Προσπέρασε τα όλα κι όταν φτάσεις στους ρομαντικούς, μην τους ενοχλήσεις. Γιατί λίγο πιο κάτω είναι το μέρος που ζητάς. Αυτό που δεν έχει ούτε φώτα, ούτε ανθρώπους, ούτε θόρυβο.
Έχει όμως τόση ομορφιά! Γιατί από εδώ τ' άστρα φαίνονται πιο λαμπερά κι είναι τόσο γλυκιά η σιγαλιά, που θα ριγήσει η ψυχή σου.
Το κύμα έρχεται, βαθιά εισπνοή. Νιώσε τη νύχτα και τη θάλασσα να σε καλωσορίζουν και να σε αγκαλιάζουν με αγάπη.
Το κύμα φεύγει, εκπνοή. Παίρνει μαζί του κάθε άσχημη σκέψη και σε ξαλαφρώνει.
Το κύμα έρχεται, εισπνοή. "Μου έλειψες", σου ψιθυρίζει η ψυχή σου.
Το κύμα φεύγει, εκπνοή. "Δε σου κακιώνω όμως, καταλαβαίνω".
Το κύμα έρχεται, εισπνοή. "Πόσο αξίζουν, αλήθεια, όλα αυτά που έβαλες ανάμεσα μας; "
Το κύμα φεύγει, εκπνοή. "Όχι και τόσο, βλέπεις; "
Κι όσο τα κύματα σου φέρνουν τα μηνύματα, όλος ο κόσμος χάνεται και μένει μόνο αυτό: Η στιγμή που ξαναγίνεσαι ένα με το σύμπαν.